Większa aukcja banku H2 w UE może nadal kształtować się poniżej 1 EUR/kg

Źródło: argusmedia.com

W wyniku pilotażu UE dofinansuje siedem projektów związanych z wodorem odnawialnym w Hiszpanii, Portugalii, Norwegii i Finlandii na łączną kwotę 720 mln euro (768 mln dolarów), które zostaną wypłacone w formie stałej premii za kg wyprodukowany w ciągu okres 10-lat. Komisja Europejska wybrała projekty, które wymagały najmniejszego wsparcia, a aukcja została rozstrzygnięta po cenie 0,48 euro/kg, czyli znacznie poniżej pułapu oferty wynoszącego 4,50 euro/kg.

Druga aukcja pod koniec tego roku ma mieć znacznie większy budżet, wynoszący około 2,2 miliarda euro. Może to otworzyć drogę projektom z mniej konkurencyjnymi ofertami, jednak deweloperzy nadal będą musieli oferować ceny niższe niż 1 euro/kg, sugerują dane opublikowane przez komisję.

Gdyby na „kolejne najlepsze projekty” pilotażowe udostępniono kolejne 2,2 miliarda euro, co dałoby łączny budżet do prawie 3 miliardów euro, aukcja zakończyłaby się kwotą około 1 euro/kg, jak wynika z danych.

Głównymi beneficjentami większego budżetu byłyby projekty hiszpańskie. Jednak odblokowałoby to również dotacje dla projektów, które w pilotażu nie wyłoniły zwycięzców, w tym dla Niemiec, Francji, Austrii i Holandii. Sugeruje to, że projekty w tych krajach mogłyby uzyskać dotację w drugiej aukcji. To powiedziawszy, niektóre niemieckie projekty, które wzięły udział w pilotażu, z pewnością otrzymają środki z odrębnego budżetu w wysokości 350 mln euro zarezerwowanego przez Berlin, co oznacza, że ​​nie będą mogły wziąć udziału w kolejnej rundzie.

W każdym razie druga runda może spaść nawet znacznie poniżej 1 euro/kg, jeśli deweloperzy zrewidują swoje strategie ustalania stawek, otrzymają od pilota wskazówki, jak nisko będą musieli zejść. Takie drogowskazy nie były dostępne w pierwszej turze, poza duńską aukcją z zeszłego roku o podobnych parametrach, co wskazywało, że zwycięskie oferty w pilotażowym projekcie banku wodoru prawdopodobnie utrzymają się znacznie poniżej 1 euro/kg.

Komisja planuje zaostrzyć niektóre kryteria kwalifikowalności w drugiej turze, co może uniemożliwić niektórym projektom ponowne uczestnictwo. Projekt dokumentu sugeruje, że zwycięzcy drugiej tury musieliby uruchomić swoje elektrownie w ciągu trzech lat, w porównaniu z pięcioma w pilotażu. Deweloperzy musieliby natomiast zapewnić gwarancję ukończenia odpowiadającą 10 procentom wnioskowanych dotacji, w porównaniu z 4 procentami. Na drugiej aukcji będzie również obowiązywał niższy pułap oferty wynoszący 3,50 euro/kg w oparciu o projekt, chociaż jest mało prawdopodobne, że zostanie to zweryfikowane na podstawie zwycięskich zgłoszeń.

Niepewność budżetowa

Chociaż poprzednie uwagi Komisji sugerowały budżet w drugiej turze w wysokości około 2,2 miliarda euro, projekt przepisów pozostawia kwestię konkretnych funduszy otwartą.

Komisja początkowo przeznaczyła na pilotaż 800 mln euro i być może uzupełni w drugiej turze niewykorzystanymi 80 mln euro.

Planuje przeznaczyć bliżej nieokreśloną część budżetu wyłącznie na projekty ukierunkowane na wykorzystanie transportu morskiego, co zwiększy stopień złożoności.

Austria planuje doładować drugą aukcję kwotą 400 mln euro, podczas gdy inne, takie jak Belgia, mogą pójść w jej ślady.

Poruszanie igłą

Chociaż oferty w aukcji pilotażowej były znacznie poniżej pułapu – i na pewno tak się stanie w drugiej turze – fundusze wystarczą jedynie na pokrycie ułamka unijnego celu w zakresie produkcji wodoru ze źródeł odnawialnych na poziomie 10 mln ton rocznie do 2030 r.

W ramach aukcji pilotażowej dotowane zostanie 1,58 mln ton, czyli 158000 ton rocznie produkcji siedmiu wybranych projektów – zakładając, że uzyskane wsparcie wystarczy na ich budowę zgodnie z planem.

Jeżeli kolejne najlepsze projekty pilotażowe pomyślnie powtórzą swoje oferty w drugiej rundzie o wartości 2,2 miliarda euro, runda ta będzie w stanie obsłużyć blisko 300000 ton rocznie.

Chociaż spowodowałoby to wzrost dotowanej produkcji na obu aukcjach do prawie 460000 t/rok, nadal byłoby to mniej niż 5% docelowej wartości 10 mln t/rok.

Zakładając, że deweloperzy, którzy przegrali w pierwszej turze, w drugiej będą strzelać niżej, a średnia ważona wolumenem udanych ofert będzie zgodna z pilotażową ceną wynoszącą 45 EUR/kg, 480,000 t/rok można było uzyskać dofinansowanie. Razem z projektem pilotażowym dałoby to 640000 ton rocznie, czyli nieco ponad 6% docelowej wartości UE, chociaż dodatkowe fundusze z Niemiec, Austrii i potencjalnie innych mogłyby zwiększyć tę kwotę.

UE ma nadzieję, że to początkowe wsparcie operacyjne, w połączeniu z dotacjami na wydatki kapitałowe, rozwój infrastruktury i inicjatywy po stronie popytu, wystarczy, aby ożywić sektor, a inne projekty będą realizowane nawet bez wsparcia banków wodorowych.

Stefana Krumpelmanna