Źródło: ossila.com
Szybka poprawa jakości ogniw słonecznych z perowskitu uczyniła z nich wschodzącą gwiazdę świata fotowoltaiki i ogromne zainteresowanie społeczności akademickiej. Ponieważ ich metody operacyjne są wciąż stosunkowo nowe, istnieje ogromna szansa na dalsze badania nad podstawową fizyką i chemią wokół perowskitów. Ponadto, jak wykazano w ciągu ostatnich kilku lat - udoskonalenia inżynieryjne formulacji perowskitowych i procedur wytwarzania doprowadziły do znacznego wzrostu wydajności konwersji mocy, przy czym ostatnie urządzenia osiągnęły poziom ponad 23% w czerwcu 2018 r.
Czym są Perovskity?
Dlaczego ogniwa słoneczne Perovskite są tak znaczące?
Jakie problemy mają twarz Perovskites?
Wytwarzanie i pomiar ogniw słonecznych Perovskite
Przyszłość perowskitów
Perovskite Fabrication Video Guide
Produkty Ossila dla ogniw słonecznych Perovskite
Referencje
Dalsze czytanie
Czym są Perovskity?
Terminy „perowskit” i „struktura perowskitowa” są często używane zamiennie. Technicznie perowskit jest rodzajem minerału, który został znaleziony po raz pierwszy w Górach Uralskich i nazwany imieniem Lwa Perowskiego (który był założycielem Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego). Struktura perowskitu to dowolny związek, który ma taką samą strukturę jak minerał perowskitowy.
Prawdziwy perowskit (minerał) składa się z wapnia, tytanu i tlenu w postaci CaTiO 3 . Tymczasem struktura perowskitu jest wszystkim, co ma rodzajową postać ABX 3 i taką samą strukturę krystalograficzną jak perowskit (minerał). Ponieważ jednak większość ludzi w świecie ogniw słonecznych nie jest zaangażowana w minerały i geologię, perowskit i struktura perowskitu są używane zamiennie.
Układ sieci perowskitowej przedstawiono poniżej. Podobnie jak w przypadku wielu struktur w krystalografii, może być reprezentowany na wiele sposobów. Najprostszym sposobem myślenia o perowskicie jest duży kation atomowy lub molekularny (naładowany dodatnio) typu A w środku sześcianu. Narożniki sześcianu są następnie zajmowane przez atomy B (także dodatnio naładowane kationy), a powierzchnie sześcianu są zajmowane przez mniejszy atom X z ładunkiem ujemnym (anion).
Ogólna struktura krystaliczna perowskitu w postaci ABX3. Zauważ, że obie struktury są równoważne - struktura lewej ręki jest rysowana tak, że atom B znajduje się w pozycji <0,0,0>, podczas gdy struktura prawej ręki jest rysowana tak, że atom (lub cząsteczka) A znajduje się w < 0,0,0=""> pozycja. Należy również zauważyć, że linie są przewodnikiem, który reprezentuje orientację kryształów, a nie wzory łączenia.
W zależności od tego, które atomy / cząsteczki są używane w strukturze, perowskity mogą mieć imponujący zestaw interesujących właściwości, w tym nadprzewodnictwo, gigantyczny magnetoopór, transport zależny od spinów (spintronika) i właściwości katalityczne. Perowskity stanowią zatem ekscytujący plac zabaw dla fizyków, chemików i naukowców zajmujących się materiałami.
Perovskity zostały po raz pierwszy z powodzeniem zastosowane w półprzewodnikowych ogniwach słonecznych w 2012 r., i od tego czasu większość komórek używa następującej kombinacji materiałów w zwykłej formie perowskitu ABX 3 :
A = kation organiczny - metyloamoniowy (CH 3 NH 3 + ) lub formamidyn (NH 2 CHNH 2 + )
B = Duży kation nieorganiczny - zwykle ołów (II) (Pb 2+ )
X 3 = nieco mniejszy anion fluorowca - zwykle chlorek (Cl - ) lub jodek (I - )
Ponieważ jest to względnie ogólna struktura, urządzenia oparte na perowskitach mogą mieć także wiele różnych nazw, które mogą odnosić się do bardziej ogólnej klasy materiałów lub konkretnej kombinacji. Jako przykład, stworzyliśmy poniższą tabelę, aby podkreślić, jak wiele nazw można utworzyć z jednej podstawowej struktury.
ZA | b | X 3 |
Organo | Metal | Trihalogenek (lub trihalogen) |
Metyloamoniowy | Prowadzić | Jodek (lub trójjodek) |
Plumbate | Chlorek (lub trichlorek) |
Tabela „wybierania nazw” perowskitów : Wybierz dowolną pozycję z kolumn A, B lub X 3, aby uzyskać prawidłową nazwę. Przykłady obejmują: chlorki ołowiu organicznego, trihalogenki metali metyloamoniowych, jodki organiczno-wodorkowe itp.
Tabela pokazuje, jak obszerna jest przestrzeń parametrów dla potencjalnych kombinacji materiał / struktura, ponieważ istnieje wiele innych atomów / cząsteczek, które można zastąpić dla każdej kolumny. Wybór kombinacji materiałów będzie kluczowy dla określenia zarówno właściwości optycznych, jak i elektronicznych (np. Pasma wzbronionego i współmiernych widm absorpcji, ruchliwości, długości dyfuzji itp.). Prosta optymalizacja sił brutalnych przez kombinatoryczne badania przesiewowe w laboratorium może być bardzo nieefektywna w znajdowaniu dobrych struktur perowskitowych.
Większość wydajnych perowskitów opiera się na halogenkach metali grupy IV (w szczególności ołowiu), a wyjście poza to okazało się trudne. Prawdopodobnie potrzebna jest dogłębna wiedza niż obecnie dostępna, aby w pełni zbadać zakres możliwych struktur perowskitowych. Oparte na ołowiu ogniwa słoneczne oparte na perowskicie są szczególnie dobre ze względu na szereg czynników, w tym silną absorpcję w widzialnym reżimie, długie długości dyfuzji nośnika ładunku, przestrajalną przerwę pasmową i łatwą produkcję (ze względu na wysoką tolerancję defektów i zdolność do przetwarzania w niskich temperaturach).
Dlaczego ogniwa słoneczne Perovskite są tak znaczące?
Istnieją dwa kluczowe wykresy, które pokazują, dlaczego ogniwa słoneczne perowskitowe przyciągnęły tak znaczącą uwagę w krótkim czasie od 2012 r. Pierwszy z tych wykresów (który wykorzystuje dane z wykresu wydajności ogniw słonecznych NREL) 1 pokazuje wydajność konwersji mocy perowskitu w ostatnich latach, w porównaniu z nowymi technologiami badań fotowoltaicznych, a także tradycyjnymi fotowoltaikami cienkowarstwowymi.
Wykres pokazuje błyskawiczny wzrost w porównaniu do większości innych technologii w stosunkowo krótkim czasie. W ciągu 4 lat od ich przełomu, perowskitowe ogniwa słoneczne dorównywały wydajnością Tellurku Kadmu (CdTe), który istnieje od ponad 40 lat. Ponadto od czerwca 2018 r. Przekroczyły one wszystkie inne technologie cienkowarstwowe, bez koncentratora - w tym CdTe i miedziowo-indowo-galowy Selenide (CIGS). Chociaż można argumentować, że w ciągu ostatnich kilku lat udostępniono więcej zasobów i lepszą infrastrukturę do badań ogniw słonecznych, dramatyczny wzrost wydajności ogniw słonecznych perowskitowych jest nadal niezwykle znaczący i imponujący.
Ogniwa słoneczne Perovskite zwiększyły wydajność konwersji mocy w fenomenalnym tempie w porównaniu z innymi typami fotowoltaiki. Chociaż ta figura reprezentuje tylko „komórki bohaterów” oparte na laboratorium, zapowiada wielką obietnicę.
Drugi kluczowy wykres poniżej to napięcie w obwodzie otwartym w porównaniu z przerwą pasmową dla szeregu technologii konkurujących z perowskitami. Ten wykres pokazuje, jak dużo energii fotonu jest tracone w procesie konwersji ze światła do elektryczności. W przypadku standardowych ogniw słonecznych opartych na ekscytonach, organicznych, ta strata może sięgać nawet 50% pochłoniętej energii, podczas gdy ogniwa słoneczne perowskitowe regularnie przekraczają 70% wykorzystania energii fotonów i mają potencjał do dalszego zwiększenia. 4
Zbliża się do wartości najnowocześniejszych technologii (takich jak GaAs), ale przy znacznie niższych kosztach. Krystaliczne krzemowe ogniwa słoneczne, prawdopodobnie najbliższe komparatory dla perowskitów pod względem wydajności i kosztów, są już nawet 1000 razy tańsze niż najnowocześniejsze GaAs. 5 Perowskity mają potencjał, aby stać się jeszcze tańsze.
Maksymalne wykorzystanie energii fotonów (zdefiniowane jako napięcie w obwodzie otwartym Voc podzielone przez optyczne pasmo wzbronione Eg) dla zwykłych jednoczęściowych systemów ogniw słonecznych. Obliczono na podstawie stanu komórek wyszczególnionych w tabelach efektywności NREL.
Jakie problemy mają twarz Perovskites?
Największym problemem w dziedzinie perowskitów jest obecnie długotrwała niestabilność. Wykazano to ze względu na ścieżki degradacji obejmujące czynniki zewnętrzne, takie jak woda, światło i tlen, a także w wyniku wewnętrznej niestabilności, takiej jak degradacja podczas ogrzewania, ze względu na właściwości materiału. Przegląd przyczyn degradacji perowskitu znajduje się w przewodniku Ossili.
Zaproponowano kilka strategii mających na celu poprawę stabilności, w większości udanych poprzez zmianę wyboru komponentów. Wykazano, że zastosowanie systemów kationów mieszanych (na przykład przez włączenie kationów nieorganicznych, takich jak rubid lub cez) poprawia zarówno stabilność, jak i wydajność. Pierwsze ogniwa perowskitowe, których wydajność przekracza 20%, wykorzystywały mieszany system kationów organicznych, a wiele systemów o najwyższej wydajności opublikowało ostatnio komponenty nieorganiczne. Ruch w kierunku hydrofobowych, odpornych na promieniowanie UV warstw międzyfazowych również poprawił stabilność - na przykład przez zastąpienie TiO2 , który jest podatny na degradację UV, za pomocą SnO 2 Poprawiono również stabilność dzięki zastosowaniu pasywacji powierzchniowej oraz poprzez połączenie perowskitów dwuwarstwowych (Ruddlesden-Popper) (które wykazują lepszą stabilność wewnętrzną, ale gorszą wydajność) z konwencjonalnymi perowskitami 3D. Wysiłki te (wraz z takimi czynnikami jak lepsza hermetyzacja) znacznie poprawiły stabilność perowskitów od czasu ich początkowego wprowadzenia, a żywotność jest na dobrej drodze do spełnienia standardów przemysłowych - ostatnie prace pokazują, że ogniwa są w stanie wytrzymać 1000-godzinny test na wilgotność. Bardziej szczegółowe omówienie metod poprawy stabilności perowskitu znajduje się w przewodniku Ossili.
Konwencjonalny perowskit 3D (po lewej) w porównaniu do ogólnej struktury perowskitu 2D (po prawej).
Kolejnym zagadnieniem, które należy jeszcze w pełni rozwiązać, jest zastosowanie ołowiu w związkach perowskitowych. Chociaż jest on stosowany w znacznie mniejszych ilościach niż obecnie obecne w akumulatorach na bazie ołowiu lub kadmu, obecność ołowiu w produktach do użytku komercyjnego jest problematyczna. Nadal istnieją obawy dotyczące narażenia na toksyczne związki ołowiu (poprzez ługowanie perowskitu do środowiska), a niektóre badania sugerują, że wdrożenie perowskitów na dużą skalę wymagałoby całkowitego zamknięcia produktów degradacji. W przeciwieństwie do tego, inne oceny cyklu życia wykazały, że wpływ ołowiu na ołów jest nieistotny w porównaniu z innymi materiałami w komórce (takimi jak katoda).
Istnieje również możliwość zastosowania ołowianej alternatywy w ogniwach słonecznych perowskitowych (takich jak perowskity na bazie cyny), ale wydajność konwersji mocy takich urządzeń jest nadal znacznie niższa od urządzeń opartych na ołowiu, z rekordem dla perowskitu na bazie cyny obecnie wynosi 9,0%. W niektórych badaniach stwierdzono również, że cyna może faktycznie mieć wyższą toksyczność dla środowiska niż ołów, i inne mniej toksyczne alternatywy są wymagane.
Inną ważną kwestią pod względem wydajności jest histereza napięcia prądu powszechnie spotykana w urządzeniach. Czynniki wpływające na histerezę są nadal przedmiotem dyskusji, ale najczęściej przypisuje się je migracji mobilnej jonów w połączeniu z wysokim poziomem rekombinacji. Metody zmniejszania histerezy obejmują zmienną architekturę komórek, pasywację powierzchni i zwiększenie zawartości jodku ołowiu, jak również ogólne strategie ograniczania rekombinacji.
Przybliżenie histerezy prądu i napięcia często występuje w perowskitowych ogniwach słonecznych.
Aby umożliwić naprawdę niskie koszty energii w przeliczeniu na wat, perowskitowe ogniwa słoneczne muszą osiągnąć bardzo zwiastowane trio wysokiej wydajności, długiej żywotności i niskich kosztów wytwarzania. Nie udało się to jeszcze osiągnąć w przypadku innych technologii cienkowarstwowych, ale urządzenia oparte na perowskicie wykazują obecnie ogromny potencjał do osiągnięcia tego celu.
Wytwarzanie i pomiar ogniw słonecznych Perovskite
Chociaż perowskity pochodzą z pozornie innego świata krystalografii, można je bardzo łatwo włączyć do standardowej architektury OPV (lub innej cienkowarstwowej). Pierwsze ogniwa słoneczne perowskitowe były oparte na ogniwach słonecznych barwionych na stałe w stanie stałym (DSSC), a więc wykorzystano mezoporowate rusztowanie TiO 2 . Od tego czasu wiele komórek podążyło za tym szablonem lub zastosowało rusztowanie Al 2 O 3 w architekturze „mezo-superstrukturalnej”, ale etapy wysokotemperaturowe wymagane do produkcji i niestabilność UV TiO 2 doprowadziły do wprowadzenia podobnej architektury „planarnej” do innych cienkowarstwowych komórek. Po kilku latach pozostawania w tyle za komórkami mezoporowatymi pod względem wydajności, perowskity planarne są teraz prawie tak wydajne.
Ogólne struktury konwencjonalnych / odwróconych płaskich i mezoporowatych (konwencjonalnych) komórek perowskitowych.
Sam film perowskitowy jest zazwyczaj przetwarzany metodami próżniowymi lub roztworami. Jakość filmu jest bardzo ważna. Początkowo folie osadzane próżniowo dawały najlepsze urządzenia, ale proces ten wymaga współodparowania składnika organicznego (metyloamoniowego) w tym samym czasie, co składniki nieorganiczne (halogenek ołowiu), co wymaga specjalistycznych komór odparowywania, które nie są dostępne dla wielu naukowców . W rezultacie poczyniono znaczne wysiłki w celu ulepszenia urządzeń przetwarzanych w rozwiązaniach, ponieważ są one prostsze i pozwalają na przetwarzanie w niskiej temperaturze, a te teraz są równe komórkom osadzanym próżniowo pod względem wydajności.
Zazwyczaj aktywna warstwa perowskitowego ogniwa słonecznego jest deponowana w procesie jedno- lub dwuetapowym. W procesie jednoetapowym powleka się roztwór prekursora (taki jak mieszanina CH3NH3 I i PbI2), który po ogrzaniu przekształca się w folię perowskitową. Odmianą jest metoda „antyrozpuszczalnikowa”, w której roztwór prekursora powleka się rozpuszczalnikiem polarnym, a następnie hartuje się podczas procesu powlekania obrotowego rozpuszczalnikiem niepolarnym. Dokładne czasy wygaszania i objętości rozpuszczalników chłodzących są wymagane, aby uzyskać optymalną wydajność. Aby temu zaradzić , zbudowaliśmy pompę strzykawkową Ossila , która pozwoliła nam wykorzystać ten proces hartowania w celu zwiększenia wewnętrznych współczynników konwersji mocy powyżej 16%.
W dwuetapowym procesie halogenek metalu (taki jak PbI2) i składniki organiczne (takie jak CH3NH3I) są powlekane wirowo w oddzielnych kolejnych filmach. Alternatywnie, folie metalohalogenkowe mogą być powlekane i wyżarzane w komorze wypełnionej parą składników organicznych, znanej jako „proces wspomagany próżniowo” (VASP).
Przybliżenie metody wygaszania antyrozpuszczalnika często stosowane do powlekania perowskitów w jednoetapowym procesie z roztworu prekursora.
Większość najnowocześniejszych perowskitów opiera się na przezroczystej strukturze przewodzącej tlenek / ETL / Perovskite / HTL / metal, gdzie ETL i HTL odnoszą się odpowiednio do warstw transportu elektronów i transportu dziur. Typowe warstwy transportu dziur obejmują Spiro-OMeTAD lub PEDOT: PSS , a typowe warstwy transportu elektronów obejmują TiO 2 lub SnO 2 . Zrozumienie i optymalizacja poziomów energii i interakcji różnych materiałów na tych interfejsach stanowi bardzo ekscytujący obszar badań, który jest nadal przedmiotem dyskusji.
Głównymi kwestiami związanymi z praktyczną produkcją urządzeń do ogniw słonecznych perowskitu są jakość i grubość folii. Zbierająca światło (aktywna) warstwa perowskitu musi mieć grubość kilkuset nanometrów - kilka razy więcej niż w przypadku standardowych fotowoltaiki organicznej , a tworzenie tak grubych warstw o wysokiej jednorodności może być trudne. O ile warunki osadzania i temperatura wyżarzania nie zostaną zoptymalizowane, utworzą się szorstkie powierzchnie z niepełnym pokryciem. Nawet przy dobrej optymalizacji pozostanie znaczna chropowatość powierzchni. W związku z tym wymagane są również grubsze warstwy interfejsu, niż normalnie można by użyć. Udoskonalenia jakości filmu zostały osiągnięte dzięki różnym metodom. Jedną z takich metod jest dodanie niewielkich ilości kwasów, takich jak kwas jodowodorowy lub bromowodorowy, omówionych wcześniej w poście o czystości rozpuszczalności MAI w stosunku do rozpuszczalności chlorku ołowiu , lub nadmiaru prekursora jodku ołowiu.
Dzięki szeroko zakrojonym wysiłkom badawczym osiągnięto ponad 22% wydajności przy użyciu powlekania obrotowego , a wysoką wydajność osiągnięto również przy użyciu innych technik przetwarzania roztworu (takich jak powlekanie szczelinowe ). Sugeruje to, że przetwarzanie perowskitów na dużą skalę jest bardzo wykonalne.
Przyszłość perowskitów
Przyszłe badania nad perowskitami prawdopodobnie skupią się na ograniczeniu rekombinacji poprzez strategie takie jak pasywacja i redukcja defektów, jak również zwiększenie wydajności poprzez włączenie perowskitów 2D i lepiej zoptymalizowanych materiałów interfejsowych. Warstwy ekstrakcji ładunku prawdopodobnie odejdą od materiałów organicznych do nieorganicznych, aby poprawić zarówno wydajność, jak i stabilność. Poprawa stabilności i zmniejszenie wpływu ołowiu na środowisko prawdopodobnie będą nadal znaczącymi obszarami zainteresowania.
Podczas gdy komercjalizacja samodzielnych ogniw słonecznych perowskitowych nadal napotyka przeszkody pod względem wytwarzania i stabilności, ich zastosowanie w komórkach tandemowych c-Si / perowskitów postępuje szybko (osiągając wydajność powyżej 25%) i prawdopodobnie perowskity zobaczą najpierw rynek PV jako część tej struktury. Poza energią słoneczną nadal istnieje znaczny potencjał wykorzystania perowskitów w innych zastosowaniach, takich jak diody emitujące światło i wspomnienia oporowe.
Perovskite Fabrication Video Guide
Dla tych, którzy dopiero rozpoczynają badania nad perowskitem, opracowaliśmy przewodnik wideo, który pokazuje cały proces wytwarzania i pomiaru fotowoltaiki perowskitowej. W naszych własnych laboratoriach osiągnęliśmy wydajność przekraczającą 11% dzięki tej szczególnej procedurze wytwarzania. Poniższy film przedstawia starszy, wycofany model Ossila Spin Coater - aby zobaczyć obecny model, możesz odwiedzić stronę produktu tutaj .
Produkty Ossila dla ogniw słonecznych Perovskite
Wielokrotnie nagradzana platforma prototypowania ogniw słonecznych firmy Ossila zapewnia przykładowe zastosowania naukowe i wpływ na badania nad ogniwami słonecznymi. Jest to spójna kolekcja podłoży, materiałów i urządzeń testowych jako część wysokowydajnej standardowej fotowoltaicznej architektury referencyjnej. Umożliwia naukowcom produkcję wysokiej jakości, w pełni funkcjonalnych ogniw słonecznych, które można wykorzystać jako wiarygodną linię bazową.
Jako sami badacze i naukowcy rozumiemy, jak czasochłonne jest zdobywanie wiedzy specjalistycznej na temat wszystkich materiałów, procesów i technik wymaganych do wyprodukowania urządzenia wysokiej jakości - i jak pomimo twoich najlepszych wysiłków może to czasami prowadzić do niespójności i braku -odtwarzalne wyniki.
Stworzyliśmy tę platformę w celu umożliwienia skoncentrowania się na badaniach (zamiast projektowania / pozyskiwania wszystkich własnych komponentów) i replikowania linii bazowej wydajności. Istotną zaletą tej platformy jest dostarczenie wstępnie ukształtowanych podłoży ITO i wysokowydajnych urządzeń przetwarzających - co skutkuje znacznym wzrostem wydajności produkcji urządzeń z ogniwami słonecznymi - tym samym ułatwiając gromadzenie większej ilości danych, znacznie szybciej. W związku z tym można przetestować więcej rodzajów nowych materiałów lub odmian architektury i zebrać więcej danych statystycznych - zapewniając spójność i dokładność.
Na najbardziej podstawowym poziomie większość ogniw słonecznych opartych na perowskicie opiera się na przezroczystym przewodzącym podłożu szklanym pokrytym tlenkiem z odparowaną katodą metalową i górną kapsułką. W związku z tym nasza istniejąca infrastruktura substratów i materiały perowskitowe są już wykorzystywane w wysokowydajnych urządzeniach perowskitowych przetwarzanych w rozwiązaniach. Nasza standardowa żywica epoksydowa doskonale nadaje się również do laminowania szkła lub innych warstw barierowych - tak jak w przypadku papieru Snaith Nature 2014.
Powlekarka Ossila jest rutynowo stosowana do osadzania naszych interfejsów i warstw aktywnych z wysoką dokładnością i prostą obsługą.
Bardzo przydatnym towarzyszem powlekarki obrotowej (na zdjęciu powyżej) jest pompa strzykawkowa Ossila . Może być używany do automatycznego dozowania i hartowania naszych warstw perowskitu w celu uzyskania wysokiej jakości folii. Nasi akademiccy koledzy poczynili również pewne ekscytujące postępy w zakresie przetwarzanych przez roztwór ogniw słonecznych perowskitowych poprzez powlekanie natryskowe na nasze standardowe podłoża. Ponadto ogniwa słoneczne perowskitowe są charakteryzowane przy użyciu systemu testowego IV ogniw słonecznych Ossila , który automatycznie oblicza metryki urządzenia i może wykonywać pomiary stabilności.
I101 Farba perowskitowa dostępna w firmie Ossila. Jest pakowany jako 10 pojedynczych fiolek zawierających 0,5 ml roztworu. Jest w stanie pokryć do 160 podłoży. I101 można również kupić luzem (30 ml), z 25% rabatem w porównaniu z naszymi standardowymi rozmiarami zamówień.
W ostatnich miesiącach współpracowaliśmy również z naszymi współpracownikami akademickimi, aby wprowadzić na rynek więcej produktów opartych na perowskicie, w tym: jodek metyloamoniowy o wysokiej czystości, bromek metyloamoniowy , jodek formamidynowy i bromek formamidynowy. Wydaliśmy również nasz pierwszy zestaw farb perowskitowych, z których pierwszy to I101 (MAI: PbCl 2 ), przeznaczony do przetwarzania w powietrzu i wykazujący skuteczność w naszych laboratoriach do 11,7%. Nasz drugi atrament, I201 (MAI: PbCl 2 : PbI 2 ) jest przeznaczony do przetwarzania w atmosferze azotu, a do tej pory zaobserwowaliśmy wzrost wydajności do 11,8%. Oba atramenty zostały zaprojektowane, aby pomóc naszym klientom osiągnąć wysoką wydajność niezwykle szybko po rozpoczęciu badań nad perowskitami. Oba atramenty zawierają zoptymalizowane procedury przetwarzania, aby zmaksymalizować wyniki.
