Źródło: sacyr.com
Odsłonięcie eksperymentalnej Toyoty Prius z ogniwami fotowoltaicznymi wbudowanymi w dach, maskę i tylną szybę jest jednym z najnowszych znaków, że zaangażowanie w energię słoneczną dotarło również do sektora transportowego. Jednym z pomysłów, który zyskuje na popularności, jest wykorzystanie energii elektrycznej wytwarzanej z promieni słonecznych do zwiększenia zasięgu samochodów elektrycznych. Ale poza tym są też tacy, którzy marzą o wykorzystaniu tego źródła czystej energii do napędzania pociągów, samolotów i statków. Podczas gdy niektóre innowacyjne projekty zmaterializowały się w prawdziwym świecie, inne nadal mieszkają w krainie możliwości. Poprzez kilka przykładów dokonujemy przeglądu sytuacji sektora transportu w odniesieniu do energii słonecznej.
Pomysł rozwijany przez Toyotę, która pracuje nad projektem z producentem Sharp i prestiżowym japońskim publicznym centrum badawczym NEDO, polega na wykorzystaniu energii słonecznej do zwiększenia zasięgu pojazdów elektrycznych, a tym samym uczynienia ich bardziej energooszczędnymi i mniej szkodliwymi dla środowiska. uderzenie. To nie pierwsza taka próba japońskiego giganta motoryzacyjnego. Dziesięć lat temu do modelu Prius dodano dach z panelami słonecznymi, ale wtedy nie wydawało się to dojrzałym pomysłem. Później, w 2017 roku, wypuściła w Japonii wersję tego samego samochodu ze zintegrowanymi ogniwami fotowoltaicznymi, choć o raczej ograniczonych możliwościach.
Teraz japoński producent samochodów poczynił dalsze postępy i twierdzi, że opracował model elektryczny wyposażony w wysokowydajne ogniwa słoneczne (34 proc. dziennie (do 56 km podczas jazdy). Sprzedany wcześniej w Japonii Prius przejechał zaledwie 6,1 km. Na początku lipca zeszłego roku Toyota ogłosiła, że jest gotowa do rozpoczęcia prób tego prototypu na drogach publicznych i oceny jego korzyści „w oparciu o poprawę redukcji emisji CO2 i wygody”, a także „liczbę razy, kiedy pojazd wymaga doładowania”.
Zwiększenie powierzchni wyłożonej panelami zwiększa autonomię samochodu elektrycznego, umożliwiając samozaładunek, z większą wydajnością i mniejszym uderzeniem. Źródło: Lightyear.
Kwestia zasięgu
Nie wszyscy są pewni, że stawianie na energię słoneczną w sektorze samochodowym jest najlepszą opcją. Wśród tych, którzy wyrazili wątpliwości, jest wizjoner Elon Musk, który obawia się, że dostępna powierzchnia nie jest wystarczająca, aby w znaczący sposób wykorzystać to czyste źródło. Inne natomiast są bardziej zgodne z Toyotą. Na przykład jego konkurent, Hyundai, właśnie wprowadził na rynek południowokoreański hybrydowy model Sonata z dachem słonecznym, dodatkiem, który pozwoliłby naładować od 30 do 60 procent baterii każdego dnia, a przy sześciu godzinach dziennie ładowanie, zwiększa przejechany dystans o 1300 kilometrów rocznie.
Również w Europie niektóre firmy idą w ich ślady. Ta holenderska firma twierdzi, że opracowuje elektryczny i słoneczny model o zasięgu ponad 700 kilometrów, który będzie dostępny w 2021 roku w cenie 149,000 euro. Jest też niemiecki start-up, który twierdzi, że otrzymał już ponad 10{6}} zamówień na samochód oparty na tym samym typie napędu, który również będzie dostępny za dwa lata, ale „doskonały do codziennej do użytku dziennego” oraz w przedsprzedaży w cenie 25,{11}} euro.
Ricardo Guerrero Lemus, członek Międzynarodowej Agencji Energetycznej i profesor na Uniwersytecie La Laguna (Teneryfa), uważa, że w dziedzinie samochodów solarnych „jest jeszcze wiele do zrobienia, ale jasne jest, że [ta opcja] będzie wkrótce zaczną być wprowadzane nie jako samodzielne rozwiązanie, ale jako źródło zasilania akumulatorów pojazdów elektrycznych”. Jego zdaniem „każdy wkład energii słonecznej powinien być mile widziany, ponieważ będziemy potrzebować mniej czasu na podłączenie, aby naładować akumulator”.
Centrum badawcze NEDO stwierdziło w badaniu opublikowanym w kwietniu ubiegłego roku, że w Japonii uważa się, że od 2030 r. pojawi się rynek systemów fotowoltaicznych w samochodach, co sugeruje, że czegoś jeszcze brakuje. Jednak praca inżynierów i specjalistów branżowych mimo wszystko się intensyfikuje. Poza zwiększonym zasięgiem, jedną z zalet, jakie energia słoneczna może wnieść do samochodów, jest zwiększenie „komfortu wewnątrz pojazdu”, ponieważ według Guerrero może przyczynić się do zasilania takich funkcji, jak klimatyzacja czy oświetlenie. Z drugiej strony zwraca uwagę, że "główną trudnością jest cena wieloelementowych ogniw słonecznych, które w tym przypadku powinny być elastyczne, a nawet dające się pokolorować".
Energia słoneczna jest również włączana do lotnictwa. Przykładem jest Solar-Impulse II, który okrążył kulę ziemską, wykorzystując głównie energię fotowoltaiczną. Źródło: Impuls słoneczny.
Światło słoneczne do zasilania autobusów, pociągów i samolotów
Pomysł zasilania pojazdów światłem słonecznym intryguje nie tylko niektórych producentów samochodów, ale także twórców innych środków transportu. Na różnych szerokościach geograficznych podjęto już kilka prób urzeczywistnienia tej wizji. Jest taka ugandyjska firma, która wyprodukowała prototyp autobusu słonecznego. W innych krajach, takich jak Indie czy Australia, na dachach niektórych pociągów zamontowano panele fotowoltaiczne (w pierwszym kraju jako integracja z napędem diesla, w drugim tak, że jedynym źródłem energii jest energia słoneczna).
Zaledwie kilka tygodni temu ogłoszono także projekt kolejowy w Wielkiej Brytanii. Jest to projekt pilotażowy polegający na eksperymentowaniu z „kolejową farmą słoneczną”, tj. linią kolejową zlokalizowaną na południu Anglii, połączoną z przytorową farmą słoneczną, która zasila niektóre elementy sieci, takie jak sygnały i światła. Twórcy uważają, że jest to pierwszy krok w kierunku stworzenia infrastruktury kolejowej zdolnej do bezpośredniego zasilania pociągów energią fotowoltaiczną, a tym samym zmniejszenia konieczności stosowania paliw kopalnych.
Integracja energii słonecznej została również przetestowana w sektorze morskim i lotniczym. W tym ostatnim przypadku wśród projektów, które odbiły się największym echem w mediach, jest Solar-Impulse II, samolot napędzany głównie energią słoneczną, który w latach 2015-2016 odbył pierwszy lot dookoła świata, pokonując niektóre odcinki nocą dzięki energii zmagazynowanej w ciągu dnia. Na uwagę zasługuje również AirBus Zephyr S, bezzałogowy statek powietrzny zasilany energią słoneczną i zaprojektowany jako „pseudosatelita”, który może pozostawać w locie na wysokości około 21,{7}} metrów przez wiele miesięcy i wykonywać zadania „ wizualizacja, wykrywanie i łączność”. Firma wyjaśniła, że pojazd wzbudził już szczególne zainteresowanie rządu Wielkiej Brytanii.
